Redigeren

Door de jaren heen schreef ik meer dan tien verhalen die uiteindelijk in de vorm van een boek zouden kunnen verschijnen. Echter gaat daar een hoop werk aan vooraf. Voordat het verhaal dat in je hoofd zit, op papier staat en dan ook nog goed genoeg is om uitgegeven te worden ben je jaren verder.

Een van de verhalen waar ik zelf echt achter sta is het verhaal van Becky van Loef. Zij is het hoofdpersonage van het verhaal dat nu bij de redigent ligt. Vorig jaar eind april ben ik met het verhaal begonnen. Begin mei van dit jaar had ik het verhaal geschreven, maar het voelde nog niet af. Wat ik ook probeerde, ik kreeg het met extra passages of het weglaten van bepaalde stukken, niet naar mijn zin. Ik stuurde het naar de redigent en liet het nakijken. Door het commentaar dat ik ontving, kreeg ik nieuwe ingevingen. Ik besloot het verhaal volledig te herschrijven. Zelfs het vertelperspectief paste ik aan. Zodoende schreef ik in twee maanden tijd een compleet van het origineel verschillend verhaal. Op dit moment ligt die versie bij de redigent.

Redigeren is als een steen die je in een stil meer gooit. Eerst veroorzaakt de plons hoge golven, waardoor het meer geen helder beeld reflecteert. Naarmate de tijd verstrijkt worden de golven rimpels. Uiteindelijk verdwijnen de rimpels tegen de oever en blijft de spiegel van het meer over. Het uiteindelijke verhaal. Het boek.

Dit keer ben ik er meer overtuigd en vind het verhaal meer af dan de eerste versie. In spanning wacht ik het commentaar af en kan het niet afwachten om bezig te gaan met de laatste puntjes van de i.

 

Tot gauw,

 

Ber Runderkamp

Advertentie