Vrijheid

Wat hebben we van de tweede wereldoorlog geleerd? Dat vrijheid het grootste goed is? Dat het apart zetten van bevolkingsgroepen tot genocide kan leiden? Dat indoctrinatie leidt tot irrationele denkbeelden? Of dat het kritiekloos volgen van de massa leidt tot afschuwelijke praktijken? Alle voorgaande punten wellicht? Laten we hopen dat we dit van de tweede wereldoorlog hebben geleerd. Want vrijheid is ons grootste goed.

Maar wat is vrijheid eigenlijk?

Als je het William Wallace zou vragen, zou hij waarschijnlijk antwoorden: vrijheid is het vrij zijn van onderdrukking en overheersing door een partij die niet dezelfde normen en waarden als jij erop na houdt. Met andere woorden, een volk dat een bepaalde leefwijze heeft, zal zich van zijn vrijheden ontnomen voelen als het andere leefwijzen opgedrongen wordt. Of als het volk zich aangevallen voelt, ontnomen van het gevoel van veiligheid en stabiliteit.

Dit is waarschijnlijk wat ons het afgelopen anderhalve jaar het meest bekend voorkomt: ons is het gevoel van veiligheid en stabiliteit ontnomen. Schijnbaar door een virus. Een vijand die we zelf niet eens kunnen zien. We worden als het ware aangevallen en volgens de overheid moeten we daarom onze leefwijzen aanpassen en herzien, willen we zelf overleven! Want dat is natuurlijk de kern, als het ons allemaal niet zoveel uitmaakte, als onze overlevingsdrang niet zodanig ontwikkeld was dat vroegtijdig sterven als een vloek gezien wordt, dan was er helemaal geen sprake van ernst. We hebben dus een stuk levensverwachting: we verwachten of hopen allemaal zo oud mogelijk te worden. Dat leven willen we zoveel mogelijk leiden in veiligheid en overvloedige stabiliteit. Gebonden aan het systeem dat we met zijn allen in stand houden. Als we moeite hebben om ons aan te passen aan het systeem of aan de onderkant ervan bungelen, dan voelt het leven al gauw als overleven, en voelen we ons al snel minder vrij. Alsof onze vrijheid daarmee al aangetast wordt.

De overheid legt ons in dit geval bepaalde maatregelen op en beperkt ons sterk in onze vrijheid. Maar, het is voor een gezamenlijk doel: overleving. We zullen het virus verslaan en overleven en gaan daarna weer verder met het leven zoals we dat gewend waren. Althans, dat is wat de overheid ons wil doen geloven. In de tussentijd zijn we al enigszins gewend geraakt aan het dragen van mondkapjes(of het in ieder geval bij je hebben van een mondkapje), afstand houden, tot in den treure ontsmetten van objecten, handen en ellebogen(want daarin zijn we immers getraind te niezen en te hoesten). De overheid heeft als het ware onze leefwijzen al dusdanig getransformeerd dat we het als de onze zijn gaan beschouwen. Dit gebeurt stapsgewijs en ondertussen is het geen kwestie meer van of we ons conformeren aan wat de overheid ons oplegt, maar wanneer. En dan komen we op een heikel punt: als we kritiekloos bevelen opvolgen en vervolgens de massa volgen, als we netjes doen zoals ons gezegd wordt, wat wacht ons dan aan het einde van de weg? Worden we niet allemaal geïndoctrineerd door de overheid? Of zijn we al geïndoctrineerd door wat de overheid ons opdraagt? Worden onze leefwijzen niet dusdanig verandert dat we ons onderdrukt voelen door een partij die niet dezelfde leefwijzen hebben als ons? Zijn we bevolkingsgroepen niet aan het apart zetten? Zeg me dat we deze vragen met nee kunnen beantwoorden. Of, sterker nog, probeer me eens te overtuigen dat de antwoorden op die vragen met nee te beantwoorden zijn.

Onze vrijheid is ons ontnomen. We zetten bevolkingsgroepen apart. We ontwikkelen irrationele denkbeelden. We volgen kritiekloos de massa. Wat mis ik nog in dit rijtje van constateringen? De afschuwelijke praktijken en de genocide? Ouders van tieners die overlijden na toediening van de bejubelde en veilige gen-techinjectie zullen bovenstaand rijtje al compleet vinden. Maar er is absoluut geen causaal verband tussen de injectie en het overlijden van hun tot voor kort kerngezonde kind.

Als ik zie wat er momenteel in Australië, Nieuw-Zeeland, Canada en Griekenland gebeurt, overvalt me een beklemmend gevoel, het treft me als een déjà vu. De maatregelen die daar nu gelden, zullen als de herfst begint, en het griepseizoen op gang komt, als een deken over de rest van de wereld rollen. Niet vanwege een virus, maar vanwege conditionering, gedragsregulatie en controle-lust van de overheid. Ze wensen totale controle over de bevolking om nieuwe leefwijzen aan ons op de dringen. Toekomstvoorspellingen laat ik over aan helderzienden. Maar als ik één bij één optel, kom ik uit bij twee. En als we iets geleerd hebben van de tweede wereldoorlog, dan moet het voor ons allemaal kristalhelder zijn, waar de huidige situatie naar leidt. Een tipje van de sluier, de huidige weg die we met zijn allen zijn ingeslagen, leidt niet naar de terugkeer van onze vrijheid!

‘Elke samenleving die het erfgoed van haar veroverde minderheden onderdrukt, hun geschiedenis ontkent of hun symbolen ontzegt, heeft de zaden van hun eigen vernietiging gezaaid.’ – William Wallace
Advertentie

Vertrouwen in wetenschap

Tegenwoordig worden beweringen over van alles en nog wat rondgeslingerd met daaraan toegevoegd dat het wetenschappelijk onderbouwd is. Alsof wetenschappelijke onderbouwing de enige voorwaarde is voor het waarheidsgehalte van een bewering en stelling. Wat is wetenschap? En waarom wordt er zoveel waarde aan gehecht?

Wat is wetenschap? – Volgens Wikipedia is wetenschap: zowel de systematisch verkregen, geordende en controleerbare menselijke kennis, het bijbehorende proces van kennisverwerving als de gemeenschap waarin deze kennis wordt verzameld.[1] Deze gemeenschap heeft haar eigen wetenschappelijke methodes en afgesproken gewoonten (conventies) om tot hypotheseswetmatighedentheorieën en systemen te komen.

Waarom wordt er zoveel waarde aan gehecht? – Volgens de Vrije Universiteit van Brussel simpelweg omdat het: Onze toekomst is.

Wetenschappelijk onderzoek wordt altijd binnen kaders van vastgelegde condities en voorwaarden gedaan. Kaders van normwaarden. In een afgesloten ruimte of buitenshuis. Met mensen of zonder mensen. Maar altijd geconditioneerd. En daar ligt naar mijn inziens het grote verschil tussen onderzoek en dagelijkse werkelijkheid. Het leven is namelijk niet geconditioneerd en niet gebonden aan kaders van normwaarden. Is wetenschap dan in zijn totaliteit te verwerpen? Absoluut niet. De mens zou ontwikkelingswijs zonder wetenschap niet zijn waar het nu is. Technologie is zo geavanceerd, productiemethoden worden steeds ‘slimmer’, maar over de betekenis van de termen medicijnen en medische geneeskunde valt te twisten. Net zoals over de resultaten van wetenschappelijk onderzoek. Want een cruciaal onderdeel van wetenschappelijk onderzoek is de interpretatie van de resultaten. En hier ligt volgens mij de sleutel. Als resultaten eenduidig waren, zou wetenschappelijk onderzoek als absoluut gezien kunnen worden. Resultaten echter, zijn vaak op talloze manieren te interpreteren. En daarmee worden de resultaten geen absolute feiten, maar interpretatie van feiten. En dat is een levensgroot verschil.

Als ik bovenstaande beschouwing vertaal naar de situatie die ons momenteel voorgehouden wordt, dan valt het mij op dat wetenschappelijke bevindingen gebruikt worden als basis van gevoerd beleid. Op zich is daar niets mis mee, als het beleid gebaseerd werd op alle wetenschappelijke bevindingen relevant voor het gevoerde beleid. En niet een selectie! Er wordt selectief gebruik gemaakt van gegevens en niet van alle beschikbare gegevens. En dat is waar de schoen schuurt. Ik zie dit niet alleen gebeuren bij het voeren van overheidsbeleid, maar ook in het medialandschap. Men is zeer selectief en eenzijdig in de berichtgeving. Alsof ze de massa een bepaalde richting op wil sturen met betrekking tot het denken en gedrag.

Het momenteel gevoerde beleid laat geen ruimte voor een kritisch geluid, suggesties voor andere oplossingen of enige vorm van persoonlijke zelfreflectie. Het is alsof een trein is vertrokken en niet meer stopt tot hij zijn eindstation bereikt. Dat eindstation moet dus al bekend zijn en zal bereikt worden ten koste van alles.

Laat ik de basis van het momenteel gevoerde beleid benoemen: De PCR test. Alles valt of staat met die test. Als er geen tests plaatsvinden, zijn er ook geen besmettingen en dus geen reden voor de anderhalve-metermaatregel, bij klachten thuisblijven, het stukwassen van handen, het zoveel mogelijk thuiswerken, de mondkapjes, een beperking in het aantal te ontvangen bezoekers en (de avondklok).
De uitvinder van de PCR test, Kary Mullis werd geprezen door zijn collega’s. En ontving in 1993 een scheikunde nobelprijs voor zijn werk. Als Kary nu nog leefde, had hij wel het een en ander te zeggen over de wijze waarop zijn bejubelde PCR test nu wordt gebruikt. Het doel van de PCR test is het opsporen van DNA van virussen. Hierbij moet opgemerkt worden dat de test geen onderscheid maakt tussen ‘oud’ DNA of ‘actief’ DNA. Het kan dus zijn dat je jezelf maanden geleden ziekjes voelde en de test nu nog een positieve uitslag geeft. Als we dit gegeven meenemen in de evaluatie van de huidige situatie, dan moeten we ons toch afvragen of de PCR test niet gebruikt wordt om zoveel mogelijk positieve uitslagen te genereren. Met andere woorden, hoe meer mensen zich laten testen, hoe meer (vals)positieve uitslagen er zullen zijn. Met nog andere woorden, als we stoppen met testen, blijven de uitslagen uit en valt de hele fundering onder het beleid van de overheid weg.

Wetenschap is het kritisch bevragen van bestaande hypotheses.

Bestaande hypothese:
Is de PCR test geschikt om virussen op te sporen? Ja.
Is de PCR test geschikt om onderscheid te maken tussen oude, inactieve virussen en actieve virussen? Nee!
Conclusie? Einde aan maatregelen. Ik zou het virus trouwens heel graag een keer geïsoleerd willen zien. Tot die tijd gaan we er in het belang van volksgezondheid en het verlangen om de overheid niet compleet te wantrouwen er maar van uit dat het virus bestaat. Het virus is volgens statistieken voor een marginaal deel van de bevolking ziekmakend, soms gevaarlijk en kan in sommige gevallen(met onderliggend lijden) ook leiden tot de dood.
Staan de maatregelen in schril contrast met de schade die het virus toebrengt aan de maatschappij? Ja. In schriller dan schril contrast. Berichten over een explosief stijgend aantal zelfdodingen onder jongeren, depressieve kinderen, leerachterstanden en emotioneel onderontwikkelde peuters vliegen ons om de oren. Dan hebben we het nog niet over de worstelende ondernemers die tijdens de zomerontheffing van enkele maatregelen hopen een iets hogere omzet te genereren, met in het achterhoofd de angst van het komende najaar, het griepseizoen en de winter. Als we bedenken hoeveel geld er door de overheid wordt besteed aan steunpakketten dan vraag je jezelf toch af hoe het kan dat de afgelopen tien jaar alleen maar bezuinigd is op de zorg, onderwijs en politie. Je zou haast denken dat de bezuinigingen bedoeld zijn geweest voor de latere steunpakketten. Dat zou men dan weer kunnen doen geloven dat de regering al wist wat er stond te gebeuren. Maar dat kan niet. Nee, dat mag niet gedacht of gezegd worden.

Op dit moment zijn er duizenden artsen, hoogleraren, experts en hoogopgeleiden die kritisch kijken naar het gevoerde beleid, maar zij worden genegeerd, geridiculiseerd en massaal gecensureerd. Het zou toch wat zijn als Kary Mullis zijn bevindingen deelde op social media kanalen en zijn account geblokkeerd werd vanwege het verspreiden van desinformatie, onder bepaling van feitencheckers betaalt door de farmaceutische bedrijven. DIt gebeurt momenteel op grote schaal. Als we dat weer vertalen naar wetenschap, het kritisch bevragen:

Wordt er selectief en eenzijdige informatie verspreidt door de overheid en media? Ja.
Waarom? Hier is een legio aan antwoorden op te geven. Maar deze laat ik aan jullie om in te vullen.
Begint de huidige tendens meer te lijken op een dictatuur? Ja. De gelijkenissen zijn er. Al zou ik graag nee willen antwoorden.

Het laatste dat ik nog wil meegeven is het volgende: Wetenschap als peilers van gevoerd beleid is ontzettend gevoelig voor beïnvloeding van buitenaf. Wie betaalt, bepaalt. Wie de geldstromen volgt, zal zien dat wetenschappelijk onderzoek helemaal niet zo onafhankelijk is als vaak wordt beweerd. Iets met de slager die zijn eigen vlees keurt. De zuivelgigant die zuivel aanprijst vanwege zijn gezonde kwaliteiten, of een farmaceutisch bedrijf dat zijn gen-techinjectie aanprijst en zegt dat het volgens eigen onderzoek veilig is. Als resultaten van onderzoek beleid gaan bepalen, of beleid beïnvloeden is de verleiding om de resultaten te sturen torenhoog. En daarmee onderhevig aan fraude en corruptie. Wie zou immers de hand bijten van diegene die hem voert? De deur naar macht, wordt alleen geopend met de sleutel van corruptie. En beleid staat in dit opzicht, in deze tijd, gelijk aan macht. Ik zie dat de deur geopend wordt door de farmaceutische bedrijven, waar de deur na de verkregen macht naar leidt, weet ik nog niet. Maar het kan nooit, maar dan ook nooit, in het belang van de mensheid zijn.

Wetenschap is alleen onze toekomst als er ruimte blijft voor het kritisch bevragen van de bevindingen. Want zonder dat, is wetenschap niets meer dan een opgelegde, gestuurde waarheidsbevinding van hen die beleid willen bepalen.

Wat als het om volksgezondheid ging?

De huidige situatie heeft niets meer te maken met volksgezondheid of de zorgen om de volksgezondheid. Het gaat er allang niet meer om of je gezond of ziek bent. Het draait allemaal om controle. In gang gezet door gedragsexperimenten: de anderhalve meter, het vaak handen wassen, het dragen van mondkapjes, de avondklok, het testen bij klachten. Allemaal onderdeel van een globaal uitgedragen gedragsexperiment. Hoever kunnen we gaan bij het dirigeren en het intimideren van de massa? Wanneer is het breekpunt bereikt? Bereiken we dat überhaupt? En kunnen we het volk alles opleggen wat we maar willen. Want als het echt om de volksgezondheid ging, waarom wordt er dan – in het kader van een nieuw rondgaand virus – niet massaal ingezet op het ondersteunen van ons immuunsysteem. Het systeem dat ons al duizenden jaren helpt te vechten tegen allerhande lichaamsvreemde organismen en objecten. Waarom wordt er niet massaal ingezet op gezonde voeding, frisse lucht, voldoende beweging, supplementen en een volgens een ooit immer aanwezig gezond verstand, een gezonde leefstijl. Daarbij expliciet vermeldend dat dit geenzins een oproep is aan de overheid om te gaan bepalen wat de mens wel of niet mag eten of drinken en wat in hun ogen gezond is. Want als we de complottheoretici moeten geloven is dat de toekomstmuziek die aan al onze oren besteed is: Totale wereldcontrole. Ik zou het eigenlijk geen complottheoretici moeten noemen, het zijn naar mijn inziens mensen die met een kritische blik naar de wereld kijken, en de agenda’s zien die achter de publieke agenda’s spelen, het zijn mensen die tussen de regels door lezen en eigenlijk alleen maar de kleine lettertjes van een contract zien en niet de gouden bergen die belooft worden. Het zijn geen complottheoretici maar mensen die de wereld zien zoals deze op dit moment echt is en niet zoals deze ons voorgespiegeld wordt door overheden en media. Als alles om gezondheid draaide zouden alle e-nummers in voeding verboden worden en zou biologisch voedsel – lees onbespoten, onbewerkt, niet gemodificeerd – betaalbaar zijn, en goedkoper dan euroknallers van bepaalde fastfoodketens. Als alles om volksgezondheid ging, dan zou de overheid biologisch voedsel gratis beschikbaar stellen(ipv gratis testen en gratis gen-techinjecties). Als alles om volksgezondheid draaide dan zou de media zich concentreren op hoop in plaats van angst en zou de politiek zich meer bekommeren om het uitdragen van de waarheid dan het in stand houden van de leugen.

N.B. Gratis, betekent in dit artikel echt gratis, dus niet op rekening van de belastingbetaler.